Dit is een LIVE podcast opgenomen tijdens de Jenaplan inspiratie dag in Heerhugowaard. Jenaplan onderwijs bestaat al meer dan 100 jaar en is ooit ontwikkeld door de Duitse pedagoog Peter Petersen (in Jena overigens). Jenaplan richt zich op de brede ontwikkeling van het kind in stamgroepen met verschillende leeftijden. In de jaren 50 werd het schoolconcept in Nederland geĂŻntroduceerd. Er zijn ongeveer 200 Jenaplanscholen in Nederland. Op school staan de pijlers gesprek, spel, werk en viering centraal. Zelfstandigheid in verbondenheid is een belangrijk uitgangspunt wanneer leerlingen naar school komen. In deze podcast staan we stil bij de filosofie en actualiteit van Jenaplan onderwijs in Nederland. Zo leggen we ondermeer de verbinding met inclusief onderwijs, burgerschap en pedagogische vraagstukken die nu actueel zijn. Tussendoor stelt het publiek vragen!
Aan tafel zit Maureen Lansink, stamgroepleider op Jenaplan de Nieuwe School in Edam, Karel Wolf, voorzitter van de Jenaplan verengiing Noord Holland Noord en schoolleider op Jenaplan de Zonnewijzer in Heerhugowaard. En Edwin Solen, directeur van de Nederlandse Jenaplan Vereniging, docent NT2 op het Daltion in Zwolle.
Expertise in lesgeven klinkt vanzelfsprekend, maar blijkt bij nadere beschouwing verrassend lastig te definiĂ«ren. Wanneer is een leraar echt een expert? En waaraan zie je dat, in een vakgebied waarin doelen, overtuigingen en onderwijsvisies voortdurend door elkaar lopen? Ik spreek hierover met Marald Mens, neuropsycholoog in het onderwijs en auteur van het boek Meesterschap, over expertise in lesgeven. Een belangrijk inzicht is dat vakmanschap niet alleen draait om routine, ervaring of veel âmeters makenâ. Juist wanneer lessen soepel verlopen, dreigt ook stilstand. Dan ontstaat de vraag hoe leraren voorbij dat plateau komen. Marald beschrijft daarvoor het onderscheid tussen routine-expertise en adaptieve expertise: het vermogen om ook in nieuwe, onverwachte en complexe situaties professioneel te blijven handelen.
Hiermee verschuift de aandacht van goed onderwijs als vaste methode naar goed onderwijs als doordacht kunnen handelen onder druk. Wat vraagt dat van leraren, teams en schoolculturen? En hoe ontwikkel je dit zonder te vervallen in simplificaties? Het gesprek laat zien dat expertise niet alleen zit in wat je weet, maar ook in hoe je kijkt, afweegt en reageert wanneer routines niet meer volstaan.
Tijdens de podcast bespreken we het onderzoekswerk van John Hattie. Hierover is recent ook kritiek op geuit door onder andere de Universiteit van Melbourne.
Kernpunten uit de podcast:
đ Expertise in onderwijs is moeilijk eenduidig vast te stellen, omdat de doelen van onderwijs niet overal hetzelfde zijn en sterk samenhangen met visie en overtuiging.
đ§ IntuĂŻtie speelt een fundamentele rol in vakmanschap, maar is niet altijd betrouwbaar; juist daarom vraagt professionele expertise ook om inzicht in de grenzen van intuĂŻtief handelen.
đ Hoogpresterende leraren combineren brede didactische en pedagogische kennis met inzicht in hoe leren werkt en een scherp beeld van hun leerlingen.
đŻ Goede leraren maken leren niet te gemakkelijk: ze zoeken bewust de productieve moeilijkheid op en stemmen die af op wat leerlingen aankunnen.
đ ïž De stap naar adaptieve expertise ontstaat niet vanzelf door ervaring alleen, maar vraagt reflectie op complexe praktijksituaties en gezamenlijke analyse van scenarioâs.
Quotes uit het gesprek
âHet fundament van goede leerkrachten en hun expertise is dat ze sterke intuĂŻtie hebben ontwikkeld.â
âEen topleraar accepteert dat plafond niet.â
âTopleraren weten wat ze moeten doen, ook als ze niet weten wat ze moeten doen.â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
Een diploma lijkt helder, maar zegt vaak minder dan we denken. Wie een voldoende heeft voor Nederlands, kan vaak heel verschillend schrijven, spreken of argumenteren. Precies daar begint het denken over skillsgericht werken: niet alleen kijken naar het eindbewijs, maar naar wat iemand daadwerkelijk kan, weet en in de praktijk laat zien. Ondanks het praktijkgerichte karakter van het middelbaar en hoger beroepsonderwijs weten we deze ‘visie’ niet optimaal in de praktijk in te brengen. Hierover praat ik met Wim Pelgrim die recent een boek uitbracht met de titel: Skillsgericht werken in de beroepspraktijk.
In het beroepsonderwijs zijn vaardigheden extra relevant. Studenten leren niet alleen uit boeken, maar juist ook in stages, tijdens simulaties, op school en in concrete beroepssituaties. Dan wordt de vraag belangrijk hoe scholen, opleidingen en werkveld zicht krijgen op die ontwikkeling, zonder te vervallen in een systeem van afvinken en georganiseerd wantrouwen (aldus mijn gast).
Het gesprek laat zien dat skillsgericht geen wegbeweging is van het belang van kennis. Integendeel: kennis, vaardigheden, houding en context grijpen voortdurend in op elkaar. De uitdaging zit vooral in de manier waarop opleidingen dat erkennen, benoemen en vastleggen. Daarvoor is gemeenschappelijke taal nodig, betere verbinding met de beroepspraktijk en ruimte om anders te kijken naar bewijs van bekwaamheid. Technologische ondersteuning komt ook aan bod. Iets waar we niet omheen kunnen.
Tegelijk maakt het gesprek duidelijk waarom verandering in het onderwijs lastig is. Financiering, diplomalogica, toetscultuur en systemen van controle sturen het onderwijs nog sterk. Juist daarom is de waarde van een skillsgerichte benadering niet dat alles meteen om moet, maar dat docenten en instellingen op kleine schaal anders leren kijken naar wat studenten werkelijk in potentie kunnen ontwikkelen.
Kernpunten uit de podcast:
đ Skillsgericht werken verschuift de aandacht van het diploma naar de vraag wat iemand daadwerkelijk kan, weet en in de praktijk laat zien.
đ§ Kennis verdwijnt daarbij niet naar de achtergrond; het gesprek benadrukt juist dat kennis, vaardigheden, houding en toepassing nauw met elkaar verweven zijn.
đ ïž In beroepsonderwijs ontstaat leren vaak in echte werksituaties, stages en informele contexten, waardoor klassiek toetsen niet altijd goed zichtbaar maakt wat een student beheerst.
đŁïž Een gedeelde skillsgerichte taal is nodig om scholen, opleidingen en werkveld beter met elkaar te laten communiceren over bekwaamheid en ontwikkeling.
đïž De grootste belemmeringen zitten niet alleen in didactiek, maar ook in systemen van financiering, diplomering, controle en institutionele logica.
Quotes uit het gesprek
âHet feit dat je een diploma hebt betekent niet dat je daarmee automatisch ook voldoet aan wat er in de praktijk nodig is.â
âHeel veel doen we al. Alleen hoe ga je dat in samenhang met elkaar op een goede manier organiseren?â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
Jeroen Imants zijn punt is niet dat alles anders moet om het anders zijn. Wel dat duurzame verbetering alleen kans krijgt wanneer scholen ook hun organisatie durven herzien. Zolang leraren vooral individueel verantwoordelijk blijven voor losse klassen, vakken en resultaten, raken goede initiatieven versnipperd. Dan ontstaat er veel inzet, maar weinig bestendige verandering. Jeroen heeft een lezenswaardig boek geschreven over anders organiseren in het voortgezet onderwijs.
Opvallend in het gesprek is dat anders organiseren hier niet wordt neergezet als modieuze innovatie, maar als een poging om samenhang terug te brengen: tussen vakken en vaardigheden, tussen begeleiden en lesgeven, tussen feedback en leren, en tussen de verantwoordelijkheid van individuele leraren en het gezamenlijke werk van teams. Dat maakt het vraagstuk urgent. Want wie beter onderwijs wil, kan niet alleen naar didactiek kijken. Ook de structuur van de school bepaalt wat er mogelijk wordt en waar kansen liggen om duurzaam te verbeteren.
Kernpunten uit de podcast:
đ§ Duurzame onderwijsverbetering vraagt volgens Iemans om veranderingen in de structuur van de school, niet alleen om goede losse initiatieven. Zonder structurele aanpassing verwateren vernieuwingen snel.
đ De huidige organisatie stimuleert veel summatieve toetsing, omdat scholen voortdurend moeten selecteren en normeren. Daardoor krijgt feedback vaak te laat en in een vorm die weinig helpt bij het leren.
đ§ Voor schoolleiders ligt er een strategische opdracht: verschillende beleidsterreinen met elkaar verbinden en langdurig sturen op samenhang. Anders organiseren is volgens hem een meerjarig proces dat sterk leiderschap vraagt.
Quotes uit het gesprek
âVeranderingen in de structuur zijn nodig om duurzame verbeteringen in het lesgeven en in het leren van de leerlingen mogelijk te maken.â
âFormatief handelen en evalueren overal waar het kan en alleen summatief beoordelen waar het moet.â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
In het onderwijs gaat het vaak over welzijn, motivatie, gelijke kansen en persoonlijke ontwikkeling. Allemaal belangrijke themaâs. Maar wat gebeurt er als we daarbij uit het oog verliezen dat leren zelf óók een vorm van emancipatie is? Dat goed leren lezen, rekenen en denken niet alleen schoolse prestaties beĂŻnvloedt, maar ook samenhangt met mentaal welzijn, maatschappelijke participatie en sociale mobiliteit?
In dit gesprek staat precies die vraag centraal. Hoogleraar Wouter Duyck betoogt dat het onderwijs de afgelopen decennia te vaak is meegegaan in romantische ideeën over zelfontdekkend leren, vaardigheden los van kennis en een bijna vanzelfsprekend wantrouwen tegenover begrippen als intelligentie en ambitie. Daar zet hij een ander perspectief tegenover: cognitieve ontwikkeling is geen bijzaak, maar de kern van wat onderwijs uiteindelijk is. Over deze redenering schreef hij een zeer lezenswaardig boek: Mijn kind, slim kind. Waarom lezen en tellen de wereld zullen redden. Over dit boek ging ik met hem in gesprek. Collega Erik Meester schoof ook aan als co-host!
In dit boek onderbouwt Wouter een ongemakkelijke, maar zeer urgente gedachte. Misschien is de daling in lees- en rekenprestaties niet alleen een probleem voor de schoolresultaten, maar ook voor welzijn, kansengelijkheid en de kwaliteit van de samenleving als geheel. Wie lezen en rekenen relativeert, relativeert daarmee uiteindelijk ook de voorwaarden waaronder kinderen zelfstandig, veerkrachtig en vrij kunnen worden. Zijn we ongemerkt beland in een cultuur van lage verwachtingen?
Kernpunten uit de podcast:
đ Lezen en rekenen is een fundament Volgens Wouter Duyck zijn lezen en rekenen geen beperkte schoolvaardigheden, maar de basis voor verdere ontwikkeling, maatschappelijke deelname en sociale mobiliteit.
đ§ Leren en welzijn horen bij elkaar Welzijn is niet alleen een voorwaarde om te leren; leren kan juist ook bijdragen aan zelfvertrouwen, grip, veerkracht en mentaal welzijn.
đŻ Intellectuele ambitie doet ertoe Een cultuur van âgoed genoegâ beperkt vooral leerlingen die juist veel baat hebben bij hoge verwachtingen en stevige cognitieve uitdaging.
âïž Gelijke kansen vragen om sterke kennisbasis Kansengelijkheid ontstaat niet door cognitieve eisen te verlagen, maar door meer leerlingen toegang te geven tot krachtige kennis en goed onderwijs.
Quotes uit het gesprek
âWe zijn een beetje vergeten dat slim zijn een motor is van ontwikkeling, ook van sociale ontwikkeling.â
âLeren en mentaal welzijn zijn helemaal geen tegengestelden. In tegendeel: goed kunnen denken is ook goed kunnen voelen.â
âAls je gelijke kansen wil, moet je niet het gymnasium afschaffen. Je moet ervoor zorgen dat Mohammed in het gymnasium geraakt.â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
ADHD is in korte tijd een van de meest gebruikte verklaringen geworden voor gedrag dat schuurt met verwachtingen op school en in de samenleving. Wat ooit bedoeld was als een beschrijvende classificatie, functioneert steeds vaker als verklaring, identiteit en toegangsbewijs tot zorg, ook in het onderwijs. Dat roept fundamentele vragen op: wat benoemen we eigenlijk wanneer we ADHD zeggen en wat doen we vervolgens met dit label?
Hoogleraar Laura Batstra plaatst het verschijnsel in een bredere context. Niet door het bestaan van ernstig probleemgedrag te ontkennen, maar door scherp te kijken naar schaal, aannames en verscholen belangen. Ze laat zien hoe snel gedrag bij kinderen en volwassenen wordt losgemaakt van opvoeding, onderwijs, stress en maatschappelijke druk en wordt teruggebracht tot iets dat in het individu zou zitten. Daarbij gaat aandacht uit naar hardnekkige misverstanden over hersenen, dopamine en erfelijkheid. Ook de rol van classificatiesystemen zoals de DSM komen in dit gesprek aan bod.
De spanning zit bij de vanzelfsprekendheid waarmee medicatie wordt ingezet, bij de economische prikkels in zorg en wetenschap en bij een onderwijssysteem dat steeds minder ruimte heeft om divers gedrag te verdragen. Tegelijk houdt Laura een pleidooi voor iets anders: sterkere contexten, meer professionele ruimte voor scholen, en terughoudendheid met labels die meer beloven dan ze waarmaken. Lees zeker het opnieuw uitgegeven boek van Laura: ADHD, Macht en Misverstanden.
Kernpunten uit de podcast:
đ§ ADHD is geen ziekte in het kind, maar een label voor gedrag dat lastig past binnen huidige maatschappelijke en onderwijseisen.
đ« Problemen worden te snel geĂŻndividualiseerd, terwijl aanpassingen in school, opvoeding en context vaak meer effect hebben.
đ Medicatie kan in uitzonderlijke gevallen helpend zijn, maar wordt op veel te grote schaal ingezet zonder bewezen langetermijneffecten.
đ Biologische verklaringen zoals een dopamine-tekort of kleinere hersenen berusten op misinterpretaties van groepsonderzoek.
âïž Economische en institutionele belangen beĂŻnvloeden welke kennis dominant wordt en welke alternatieven uit beeld blijven.
Quotes uit de podcast:
âADHD is geen ziekte die huist in een kind. Het is alleen maar een naam voor gedrag waar wij moeite mee hebben.â
âWat statistisch significant is, kan klinisch volledig nul relevant zijn.â
âWe behandelen nu massaal individuele kinderen, terwijl we de context waarin ze vastlopen grotendeels ongemoeid laten.â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
In deze aflevering blik ik terug op de onderwijsgeschiedenis van Nederland. Ik doe dit met Jacques Dane, historicus en hoofd collectie en onderzoek van het nationaal Onderwijsmuseum in Dordrecht. Onderwijs lijkt vaak een kwestie van âwat werkt nu?â, maar wie langer terugkijkt ziet hoe onderwijs veel meer is dan ‘leren rekenen, schrijven of lezen’. Oude schoolplaten, handleidingen en leerboeken laten niet alleen zien wat kinderen leerden, maar ook waarom dat zo moest. Soms verdwijnen leerdoelen volledig achter een beeld dat zĂł sterk is dat het alles overstemt. Denk aan de walvisvaartplaat die leerlingen vooral onthouden vanwege de harpoen en de ijsbeer, niet vanwege de economische les erachter.
đ Leerdoelen vs. wat blijft hangen: sterke beelden kunnen officiĂ«le doelen overschrijven; leerlingen onthouden niet altijd wat bedoeld was.
đ Onderwijs is nooit neutraal: koloniale leermiddelen legitimeerden economische exploitatie en stuurden actief op werving en beeldvorming. Ook nu in ons onderwijs dragen we ongemerkt waarden uit.
đ Kwaliteitszorgen zijn van alle tijden: in oude onderwijsverslagen werd al geklaagd over zwak rekenonderwijs en docentkwaliteit.
đ§ Geschiedenis als vaccin tegen geheugenverlies: zonder kennis van herkomst herhalen we makkelijk discussies en âvernieuwingenâ in nieuwe woorden.
Quote uit de podcast:
âVroeger ging het ook niet goed en vroeger waren er ook zorgen. Dat is denk ik de troost van de geschiedenis.â
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op Wetenswaardig voor meer informatie!
Educational leadership quickly turns into a parade of initiatives: a new program, a new slogan, a new âfocus year.â But classrooms donât improve because a plan looks coherent on paper. They improve when leaders and teachers share a precise understanding of what effective instruction is, and when that understanding shows up in daily practice.
Jim Heal argues that education struggles with evidence in a way medicine and engineering do not, partly because everyone has been to schoolâand that familiarity creates false confidence. Add leadership churn and the tendency to jump from one initiative to the next, and schools become âwildly incoherentâ: students adapt their behavior from lesson to lesson because they expect something different every hour.
His alternative is not âfollow researchâ as an abstraction, but evidence-informed practice as an intersection: best available research, the specific local context, and professional judgment. Leave one out, and you either apply evidence that doesnât fit, work hard without a knowledge base, or rely on experience without reconsidering what effectiveness means.
The key question becomes practical: can you see the science in teacher actions? If you canât observe it, hear it, and name it, it wonât stickâno matter how good the mission statement sounds.
Key points of this podcast:
đ Evidence-informed work is an intersection: research evidence, local context, and professional judgment need each other to produce real impact. đ§ Coherence beats initiative-hopping: sustained focus on one principle, lived over time, matters more than covering many ideas superficially. đŻ Precision is the bridge to practice: you may âknowâ a concept like retrieval practice, but without nuance you canât tell if youâre doing it well. đ« Incoherence is visible to students: across a school day, inconsistent expectations shape student behavior and undermine learning culture. đ§ Leadership should start from learning, not administration: systems and management should serve instructional improvement, not replace it.
Jim Heal is a leading expert in evidence-informed teaching and leadership, with experience as a school leader in the UK and in roles at Harvard and Deans for Impact advancing the science of learning in education. He is currently Professor of Evidence-Informed Education Leadership at Academica University of Applied Sciences in Amsterdam and is Co-Founder of Learning Science Partners. Jim is the author of three books on education: How Teaching Happens, Mental Models, and Instructional Illusions. Sonja Broerse is a teacher and project leader at research@school, focussing on high expectations, which is part of Academica University of Applied Sciences.
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op www.wetenswaardig.nl voor meer informatie!
Timestamps
00:00 â Introduction en welcome 01:36 â System differences 02:47 â Instructional equity 03:55 â Learning science 04:56 â Initiative churn 07:24 â Decision making 10:20 â Professional learning 11:10 â Evidence intersection 13:10 â Teacher expertise 14:42 â Learning goals 15:38 â Shared language 17:32 â Observation systems 20:32 â Critical consumer 24:29 â Year brain 26:11 â Implementation barriers 34:56 â Administrative burden
Introduction in Dutch:
Onderwijsverbetering loopt vaak vast op iets heel basaals: we gebruiken dezelfde woorden, maar bedoelen iets anders. âBetrokkenheidâ, âkwaliteitâ of âhoge verwachtingenâ klinken als gedeelde doelenâtot je vraagt wat het er morgen in de les concreet uitziet. Dan ontstaat een soort Babylonische spraakverwarring, en blijft de visie hangen op papier.
Jim Heal beschrijft waarom onderwijs soms anders met wetenschap omgaat dan geneeskunde of techniek. Een belangrijk deel is psychologisch: iedereen heeft zelf op school gezeten, dus we denken al snel dat we weten hoe leren werkt. Tegelijk zorgt leiderschapswissel en initiatief-gedreven beleid voor een gebrek aan samenhang: scholen springen van thema naar thema, terwijl echte verbetering juist tijd, focus en consistentie vraagt.
De doorslaggevende vraag wordt dan heel praktisch: kun je de wetenschap terugzien in docenthandelingen? Als je het niet kunt zien, horen en benoemen, gaat het niet onderdeel worden van de dagelijkse routine.
đ ïž Leraarschap is een ambacht: het vermogen om met vakmanschap te handelen in onvoorspelbare en weerbarstige onderwijspraktijken.
đš Leraarschap als kunst: leerlingen raken en in beweging brengen door ruimte te laten voor betekenis, vrijheid en eigen antwoorden en betekenisgeving.
đ Verhalen boven recepten: praktijkverhalen maken zichtbaar wat onderwijs werkelijk is, voorbij vaste methodes en regels. Hier zien we meer diepgang terug in vergelijking met de puur ‘evidence informed’ uitsnede van lesgeven.
đ Kennis als ervaring: leren ontstaat wanneer kennis wordt ervaren, toegeĂ«igend en verbonden met hoofd, hart en handen.
đ± Kwetsbaarheid en vrijheid: de leraar staat niet boven maar tussen de leerlingen en durft onzekerheid te tonen als onderdeel van leren.
Tjipcast wordt mogelijk gemaakt door:
Klassewerkplek. Wetenschappelijke studies tonen aan dat gelukkige leerkrachten meer betrokken zijn, minder verzuimen en effectiever lesgeven, wat de onderwijskwaliteit verbetert en de werkdruk vermindert. Wil je meer weten over hoe zoân gelukkige werkplek eruit kan zien? Check dan snel www.klassewerkplek.nl en doe mee!
En Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op www.wetenswaardig.nl voor meer informatie!
00:00 Intro & thema van de aflevering 00:26 Voorstellen gasten: Pieter Baay & Gert Biesta 00:59 Het boek: Leraar zijn â ambachtelijk en kunstzinnig 01:49 Waarom dit boek geschreven is 02:26 Leraarschap is meer dan methodes en recepten 03:08 Het ambacht van de leraar 03:26 Het kunstzinnige: leerlingen raken en in beweging brengen 04:27 Meervoudigheid en het mysterie van de klas 05:17 De kracht van verhalen in onderwijs 06:08 Kunst, evidence en vrijheid van de leerling 07:41 Hoofd, hart en handen in leren 08:32 Beroepshouding en lichamelijkheid in onderwijs 09:09 Filosofie in het boek: Aristoteles 10:09 Veranderlijke processen en praktische wijsheid 11:44 Leraar zijn is geen leerlingen âopkwekenâ 12:23 Kennis als ervaring en toe-eigening 13:24 Oude filosofie en modern leren 14:31 Onderwijs als creĂ«ren en organiseren van toeval 15:30 De omweg: indirecte en betekenisvolle didactiek 16:40 Vragen naar ervaringen i.p.v. leeropbrengsten 18:05 Lespraktijken: driehoek, cirkel en vierkant 19:07 Kwetsbaarheid en het risico van het vak 20:27 Professionele dialoog in scholen 21:03 Niet boven maar tussen de studenten staan 22:24 Experimenteren met het kunstzinnige in de les 23:03 IdeeĂ«n voor vervolg en praktijkboek 24:01 Afsluiting en uitnodiging aan de luisteraar
In de aanloop naar de Tweede Kamer verkiezingen gaat het veel over wonen, veiligheid, stikstof en bijvoorbeeld de zorg, maar onderwijs komt niet vaak ter sprake. Het lijkt wel alsof partijen het onderwerp liever vermijden omdat het geen snelle oplossingen biedt en voor veel kiezers geen prioriteit is. Maar wat is er nu wel nodig om het onderwijs in Nederland toekomstbestendig te maken? Welke politieke keuzes zijn er te maken? Hierover ga ik in gesprek met Bjorn Beijnon. Bjorn is docent aan de Hogeschool Utrecht en staat voor de politieke partij Volt op de kandidatenlijst voor de aankomende Tweede Kamer verkiezingen. We reflecteren op de belangrijke onderwijsthema’s voor Volt in deze aankomende verkiezingsperiode. Wil je weten welke partij het dichts bij jouw politieke waarden staat? Vul de stemwijzer eens in!
Enkele inzichten uit deze aflevering:
đŻ Onderwijs is geen âsexyâ campagnethema â Politieke partijen focussen op snelle resultaten, terwijl onderwijsinvesteringen pas op de lange termijn zichtbaar worden.
đ° Structurele bezuinigingen raken de kwaliteit â Minder docenten en tijdelijke contracten bedreigen continuĂŻteit en innovatie in het hoger onderwijs.
đ€ Vertrouwen en verbinding boven controle â Minder nadruk op meten en toetsen; meer aandacht voor brede brugklassen, kansengelijkheid en waardering van ĂĄlle onderwijsvormen (denk aan het mbo – hbo – wo).
Deze podcast wordt mogelijk gemaakt door:
Klassewerkplek. Wetenschappelijke studies tonen aan dat gelukkige leerkrachten meer betrokken zijn, minder verzuimen en effectiever lesgeven, wat de onderwijskwaliteit verbetert en de werkdruk vermindert. Wil je meer weten over hoe zoân gelukkige werkplek eruit kan zien? Check dan snel www.klassewerkplek.nl en doe mee!
En Wetenswaardig. Wil jij thematisch onderwijs realiseren, op basis van directe instructie, rijke teksten, en ook nog eens volledig kerndoel dekkend zijn? Wetenswaardig is een compleet uitgewerkte lesmethode voor leraren in het primair onderwijs. Nieuwsgierig? Kijk op www.wetenswaardig.nl voor meer informatie!
